Wilma Korsten Schriek (30 juni 1929 – 25 juli 2011)

(Door nichtje Dorine Korsten)

Op 30 juni 1929 werd in Amsterdam uit het huwelijk van Johannes Nicolaas Schriek en Wilhelmina Hendrika Westenborg een dochtertje geboren. Ze kreeg dezelfde namen als haar moeder en was de eerste 24 jaar van haar leven bij iedereen bekend als Mientje.
Het gezin verhuisde in 1930 naar Utrecht en woonde vanaf het voorjaar van 1934 op de Van Bemmelenlaan 28 in Utrecht, het huis dat altijd het ouderlijk huis zou blijven. Het gezin groeide snel met de geboortes van Hans (1931), Kees (1934), Toine (1936) en Rob (1938) , nog steeds aangeduid als De Jongens.

Het gewone gelukkige gezinsleven werd in mei 1940 doorbroken door de oorlog, een periode die grote invloed op mamax92s leven heeft gehad. Het schoolleven raakte ontwricht; er verdwenen steeds meer leerlingen uit de klas. En de situatie thuis werd moeilijker, ook al vanwege de toenemende schaarste. Midden in de oorlog werd mamax92s enige zusje Janneke geboren en met name de zorg om haar goed gevoed te houden was groot.

Bij het begin van de winter 1944-1945 was de situatie zo nijpend geworden dat de ouders Schriek geen andere oplossing zagen dan hun kinderen naar relaties van vader in het hoge noorden te sturen. En zo vertrokken Kees, Toine en Rob naar Friesland en werden Hans en Mientje naar Assen gestuurd. Ze hadden het daar goed. De families Sterk en Veenstra hebben zo de levens van de Schriekjes gered . Er ontstonden later warme banden tussen de familie Sterk en mama. Maar de spanning op de reis, het verdriet van mijn oma, de onzekerheid over de toekomst, dat was de realiteit toen en het heeft sporen nagelaten.
Gelukkig werd het hele gezin na de oorlog herenigd en kon aan de wederopbouw van gezin en samenleving gewerkt gaan worden. Voor mama/ Mientje viel dat tegen: haar moeder was bij periodes erg ziek en opa Schriek vond het niet meer dan normaal dat Mientje de zorg voor het huishouden (met 4 jongens en een peutertje) op zich nam. De kans om de HBS af te ronden, laat staan om verder te leren werd haar daarmee ontnomen. Dat heeft ze haar vader nooit helemaal vergeven.

Enfin, niet getreurd verder: leven! Mama ging werken bij Proost en Brand op het Domplein en besloot samen met haar vriendin Geraldine erop uit te trekken. Liftend en al bezochten de dames de Scandinavische landen en hadden een mooie tijd in Parijs.
In 1950, een dag na Mientjes 21e verjaardag werd het gezin Schriek nog met een kleine nakomeling uitgebreid: Paul. Het leeftijdsverschil was erg groot, Paul heeft vaak gedacht dat zijn zus zijn tante was en Marlise en ik vonden het later wel erg gek dat wij geacht werden deze jongen met x91x92oomx92x92 aan te spreken.

Maar dan lopen we op de zaken vooruit: voor onze komst moest er eerst een man op het tapijt. Het werd Martin Korsten, een knappe ambitieuze jongeman die dankzij zijn inzet en talenten (vooral zijn talenkennis) al was opgeklommen tot steward (eenbander) bij de KLM.
Het paar trouwde op 5 augustus 1953 en trok in bij moeder Korsten op de Staalstraat. Op 7 februari 1954 werd Marlise een maand te vroeg geboren. Martin was er niet, die was op reis, en het was daarom best een spannende gebeurtenis. In het foto-album van Marlise zitten nog altijd de twee telegrammen: x91x92Daughter born, mother and daughter both well x91x92en het antwoord: x91x92niet in woorden te zeggen, Martin.x92x92

Het kleine gezin verhuisde een half jaar naar een maisonnette in Amstelveen in een deel van de wijk waar eigenlijk voornamelijk collega-KLM-ers woonden. In september 1955 werd daar ik geboren en daarmee was het gezin compleet. En het was een echt jaren 50-gezin waar aanvankelijk met de tobbe werd gewassen en x85 En het was ook een echt KLM-gezin. We waren allemaal trots op die mooie blauwe vogels en vonden het wonderlijk speciaal en avontuurlijk dat wij een vader/man hadden die die verre reizen en de verhalen daarover mee naar huis bracht. Vaktaal als Jo-burg en die kist etc. Vietuig van de KMeNem waren na papa en mama bijna onze eerste woorden.

Het was dus ook een gezin waar vader regelmatig lang afwezig was; mama stond er alleen voor en ze kon dat uitstekend. Het was daarmee ook een echt vrouwen-gezin. Papa zal zich wel eens buitengesloten hebben gevoeld.

De toenemende welvaart zorgde voor de eerste automobiel: een Renault-Dauphine. Daarmee werd het ook mogelijk om Amstelveen te verlaten; immers met die auto kon Martin sneller op Schiphol zijn. De zoektocht naar een nieuwe woning bracht Wilma (want zo heette ze sinds haar huwelijk) en Martin in Bilthoven, naar de Rontgenlaan 68. Vele malen hebben we gehoord wat een besluit het was om het huis te kopen: de kosten (39000 gulden), de hypotheek, kopen (was dat niet iets voor rijke stinkerds ?). Mama had een notitieblokje naast haar bed waar ze middenin de nacht nog ingevingen in op kon schrijven en tenminste twee seizoenen lang heeft ze alle kleren voor Marlise en mij zelf gemaakt . We hadden een groenten- en een fruit jurk!

Het huis was een schot in de roos. Haar hele leven heeft ze van het huis gehouden en genoten van de tuin en de bossen en de mooie omgeving.
De kinderen gingen in Bilthoven naar de Van Dijkschool en groeiden voorspoedig op. De KLM-achtergrond zorgde in 1963 voor een lange stationering in Rio de Janeiro en later ook voor vakanties in Griekenland en Portugal; oorden die toen voor de gewone mens echt nog niet bereikbaar waren.
Bijzonder was de reis in de zomer van 1966; met Paul en oma Schriek reed de familie naar Spanje om de bruiloft van Toine en Mercedes bij te wonen. Toine is er nog steeds blij mee dat zo een deel van zijn familie die bruiloft kon bijwonen en Mercedes was blij dat ze een zwager trof met wie ze Spaans kon praten.
En ook bijzonder was dat broer Rob in 1965 besloot naar Australixeb te vertrekken; de hele familie zwaaide hem uit in Rotterdam aam de kade. Toen Rob na twee jaar plotseling weer terugkwam in januari 1968 was mama er weer (nu met oma en Martin) op hem op te halen van het station in Utrecht.

De middelbare schooltijd van de beide dochters verliep niet zonder spanningen; Marlise en haar vader zaten elkaar wel eens haren en ik leek niet meer alle aandacht aan school te willen geven. Het vergde veel van mamax92s diplomatieke gaven om de boel een beetje bij elkaar te houden. Verder vulde ze de grotere vrijheid die opgroeiende jeugd geeft met vrijwilligerswerk: eerst bij de Wereldwinkel en later bij de Emmaxfcsgangers.
Het waren ook jaren van felle politieke debatten. Mama moest niets hebben van rechtse politieke partijen; dat had ze uit haar ouderlijk huis meegekregen. We zaten vaak tot laat in de avond over van alles en nog wat te praten en daarbij stonden de dames linkser in de politiek dan Martin. Die sloot zich aan bij D66 en werd raadslid en later wethouder voor die partij.
De dochters de deur uit in 1972-1973 gaf de ruimte om serieus op pad te gaan: samen met Martin ging ze naar Indonesixeb, Thailand, Costa Rica, maar ook weer Griekenland en Portugal
Zo waren zij kort na de val van het militaire regime in Griekenland en werden onthaald alsof ze naaste medewerkers of tenminste goede bekenden waren van oud minister Max van der Stoel , de held van het Griekse volk .
Een jaar later was mama met mij in Portugal toen daar net de Anjerrevolutie geweest was die einde maakte aan militaire bewind van Gaetano Salazar. We werden begroet en aangesproken met Camarada. Mama vond het een eretitel !
Behalve reizen werden papa en mama lid van de kunstclub , volgden lessen en maakten excursies
In het voorjaar van 1982 werden ze tot hun verrassing bij thuiskomst opgewacht door Ad en Marlise. Die vertelden dat ze aan het einde van het jaar opa en oma zouden worden. Ze vonden het toppie, maar met name mama moest wel wennen aan het idee van een kinderdagverblijf voor zox92n babytje.
Op 31 december 1982 arriveerde Steven en daarmee begon een nieuwe fase: kleinkinderen. Het werden er vijf: Steven, Joris, Lucas, Pim en Tessa. Mama is altijd betrokken geweest en heeft intens van ze genoten.
De jaren 80 waren ook de jaren van achteruitlopend gezondheid van Martin. Hij kreeg een serie zeer ernstige ziektes en kwalen te verwerken en de toenemende zorg drukte erg. Tussendoor ging het reizen gewoon verder maar Europa werd nu meer het bereik. De jaren 1993-1994 waren rampzalig: Martin werd steeds ernstiger ziek en leek ook geestelijk af te takelen en er kwam de vliegramp in Faro die ons allen zo diep trof. En on top of it werd mama zelf ook ziek: darmkanker. We zakten met zijn allen wel eens door de hoeven. Humor is er altijd gebleven; we konden altijd ook weer lachten om de gekke situaties en de belevenissen in het ziekenhuis.
In mei 1994 overleed Martin; mama was net uit het ziekenhuis na haar operatie. En heel karakteristiek ging ze onder het motto: wie weet hoe lang ik nog heb, meteen op reis naar Italixeb. In oktober van dat jaar bleek de kanker gelukkig weg.
Ze pakte de draad weer op, kon langzamerhand weer genieten van het leven, vierde de verjaardagen, maakte Sinterklaasgedichten, keurde alle aankopen, was blij voor Ad bij zijn benoeming in Maastricht en leefde mee met de verhuizing daar naartoe van Marlise, Ad en de kinderen. En ze reisde: Met Geetje naar India en Jordanie, alleen naar Guatemala en Nicaragua (???). Met Rob samen tenminste eens per twee jaar naar de Molen van Medael en van daaruit naar Aken, Tongeren, St.Truiden, de Ruhrsee. Samen met Dorine naar Spanje en vooral veel naar Kreta.
En zo begonnen de jaren te tellen. Ze zei zelf altijd dat de nog helemaal zelfstandig woonde maar in feite was er vanuit de Simplonbaan een zorgnetje om haar heen gespannen: Tessa en ik voor boodschappen en de stofzuig en het beddengoed, Joris voor de tuin en Pim en Erich voor alle voorkomende ritjes en klusjes. Ze had op bijna ieder dag van de week wel een uistapje, met Rob of met Gootje von der Dunk naar de Lage Vuursche, met Dorine de boodschapjes, af en toe een tentoonstelling enzovoort. En zo had het nog best een tijdje door kunnen gaan. Maar dat gebeurde niet: in januari 2009 kwam de hersenbloeding.
Alles veranderde
Ze moest ergens anders gaan wonen
De uitstapjes bleven dicht bij huis
Communicatie werd moeilijker al kon je door een typerende gezicht uitdrukking of welgemeende spontane opmerking merken dat zij het nog wel echt was.

Wat altijd bleef was dat zij zichtbaar van ons gezelschap genoot en dat zij van ons hield.
En wij hebben van haar genoten en zullen altijd van haar blijven houden
Dag lieve mam

Betoog SP fractie Algemene beschouwingen 30-6-2011 Voorjaarsnota

Voorzitter,

In slechte tijden moet je uitgeven en en goede tijden sparen.
Als Ik naar de huidige voorjaarsnota kijk, dan kan ik iets anders constateren.
Aan de ene kant wekt dit college de indruk met dit voorstel dat we flink de broekriem moeten aanhalen, maar aan de andere kant worden miljoenen extra uitgegeven.
En als het nou gaat om bijvoorbeeld het in de meest brede zin inwoners ondersteunen, dan zou ik me niet zo uitspreken.
Nee we wijzen via Participe alvast het vingertje naar de WMO en het college draait haar hoofd om als het gaat om de grote problemen die ondernemers ervaren door het verloederen van de Lage Zijde.
We gaan dus echt meer dan 9 miljoen alvast apart zetten voor een brug en een rondweg die er gewoon voor 2045 niet gaat komen.
Geld dat wij als burgers van Alphen aan den Rijn bij elkaar hebben gebracht, door geheel tegen onze wil in, de aandelen van de NUON te verkopen.
Men heeft de mond vol over participatie, maar de grote pegels worden als het er om gaat aan die participatie onttrokken.
Ondertussen zetten we gesubsidieerde instellingen op 0% erbij of minder en nemen we dus bijvoorbeeld grote risicos als gaat om het welzijn van onze stad.
Denk hierbij aan de welzijnsinstellingen als Max, maar ook de buurtverenigingen en anderen.
Een stad waarvan door de coalitie partijen werd gezegd dat ie moest gaan bruisen.
Nou dat is dus aan de Lage Zijde in zijn geheel niet het geval.
Het is er doods zoals sommigen beweren.
De SP fractie vraagt daarom het college om met een notitie te komen hoe we de komende jaren de klappen van de Lage Zijde gaan opvangen en daarnaast in zijn algemeenheid ondernemers die door calimiteiten in de problemen komen, in de garantstelling sfeer te ondersteunen. Voor een flink aantal in bijvoorbeeld de Hoofstraat is het al te laat, laten we daar de wrange lessen van leren en ons als bestuur voor alle Alphenaren motiverend opstellen.
Niet uitleggen maar doen.
Over motiverend gesproken, ik vind het wel uitgesproken goed dat we de betrokkenheid van de Alphenaren middels Alphen in balans veelal hebben overgenomen, maar over de wijze waarop daar valt nog wel het een ander over op te merken. Maar een ieder die meegedaan heeft, zeg het voort!
En doorgaand over motiverend en voorbeeld gevend, dient de SP vandaag een motie in om als raadslid, wethouder en burgemeester per maand, net als velen op dit moment in Alphen aan den Rijn moeten, een bedrag per maand in te leveren.
Goed voorbeeld, doet goed volgen zeg ik maar.
En over motiverend? Je gaat toch niet al die vrijwilligers in je stad schofferen door niets te willen doen aan evenementen?

Voorzitter, dan een punt van zorg.
De SP vraagt zich af of we , de raad, hier voor spek en bonen zitten. Veel zaken lijken voorgekookt, maar wellicht dat de discussie toch gaat komen.
Ons voorstel zou in ieder geval zijn, dat we ten alle tijde, proberen te voorkomen dat een proces van onderhandelen over prioriteiten in onze financiele mogelijkheden, worden onttrokken aan de aandacht van de toch al niet echt politiek gemotiveerde burger.

Datum: 14 juni 2011

Betreft: Artikel 43 vragen n.a.v. berichten in de pers over Het kasteel.

Geacht College,

Vandaag verscheen in het AD een artikel over Stichting Poppodium Het Kasteel. Het kasteel geeft daarin aan dat men feesten wil gaan organiseren voor kinderen vanaf 16 jaar. Wij hebben hierover de volgende vragen:

1. Het kasteel ontvangt per jaar 110.000 euro aan subsidie.
   1. Aan welke zaken wordt dit bedrag besteed. Graag een kopie van het laatste exploitatie overzicht beschikbaar stellen.
   2. Kan het Kasteel zonder de subsidie bestaan?
   3. Hoe wordt dit bedrag gedekt? Waar wordt het uit betaald?
   4. Op basis van welke activiteiten heeft Het Kasteel een subsidie ontvangen en krijgt ze subsidie? Graag ook inzicht geven in de voorwaarden.
   5. In hoeverre voldoet het organiseren voor feesten voor 16 jarigen, zijnde dus geen popconcerten o.i.d. aan hetgeen wij als gemeente hebben ingekocht van St. Poppodium Het Kasteel? Was u op de hoogte voor het kranten bericht van deze plannen?
   6. Hoeveel (betalende) bezoekers ontving het Kasteel in 2010 en wat was het subsidie bedrag per bezoeker? In hoeverre vind u dat in verhouding staan tot hetgeen wordt geboden?
   7. Hoeveel moeten de bezoekers aan het Kasteel zelf betalen voor de entree?
   8. Op welke dagen vinden de activiteiten plaats bij het Kasteel, en is dat op een reguliere constante basis? Hoeveel dagen in de week zijn er geen activiteiten bij het Kasteel?
   9. Er is gesproken over het Kasteel als multifunctionele welzijns accommodatie.
      1. In hoeverre is hier nog sprake van? Ofwel blijft de locatie van het Kasteel voorbehouden aan St. Poppodium Het Kasteel of kunnen er in de optiek van het college ook andere partijen in de toekomst gebruik gaan maken van deze locatie?
      2. In hoeverre wordt deze locatie dan onderdeel gemaakt van het (nog vast te stellen) accommodatie beleid?
      3. In het programma Jaarverslag 2010 staan een 3 tal scenariox92s voor St. Poppodium Het Kasteel

Namens de SP Fractie

Jo Schriek

Fractievoorzitter

SP Alphen aan den Rijn

Datum: 14 juni 2011

Betreft: Artikel 43 vragen n.a.v. berichten in de pers over Het kasteel.

Geacht College,

Vandaag verscheen in het AD een artikel over Stichting Poppodium Het Kasteel. Het kasteel geeft daarin aan dat men feesten wil gaan organiseren voor kinderen vanaf 16 jaar. Wij hebben hierover de volgende vragen:

1. Het kasteel ontvangt per jaar 110.000 euro aan subsidie.
   1. Aan welke zaken wordt dit bedrag besteed. Graag een kopie van het laatste exploitatie overzicht beschikbaar stellen.
   2. Kan het Kasteel zonder de subsidie bestaan?
   3. Hoe wordt dit bedrag gedekt? Waar wordt het uit betaald?
   4. Op basis van welke activiteiten heeft Het Kasteel een subsidie ontvangen en krijgt ze subsidie? Graag ook inzicht geven in de voorwaarden.
   5. In hoeverre voldoet het organiseren voor feesten voor 16 jarigen, zijnde dus geen popconcerten o.i.d. aan hetgeen wij als gemeente hebben ingekocht van St. Poppodium Het Kasteel? Was u op de hoogte voor het kranten bericht van deze plannen?
   6. Hoeveel (betalende) bezoekers ontving het Kasteel in 2010 en wat was het subsidie bedrag per bezoeker? In hoeverre vind u dat in verhouding staan tot hetgeen wordt geboden?
   7. Hoeveel moeten de bezoekers aan het Kasteel zelf betalen voor de entree?
   8. Op welke dagen vinden de activiteiten plaats bij het Kasteel, en is dat op een reguliere constante basis? Hoeveel dagen in de week zijn er geen activiteiten bij het Kasteel?
   9. Er is gesproken over het Kasteel als multifunctionele welzijns accommodatie.
      1. In hoeverre is hier nog sprake van? Ofwel blijft de locatie van het Kasteel voorbehouden aan St. Poppodium Het Kasteel of kunnen er in de optiek van het college ook andere partijen in de toekomst gebruik gaan maken van deze locatie?
      2. In hoeverre wordt deze locatie dan onderdeel gemaakt van het (nog vast te stellen) accommodatie beleid?
      3. In het programma Jaarverslag 2010 staan een 3 tal scenariox92s voor St. Poppodium Het Kasteel

Namens de SP Fractie

Jo Schriek

Fractievoorzitter

SP Alphen aan den Rijn

Reminder voor de college leden van Alphen aan den Rijn. Hierbij SP motie welke unaniem werd aangenomen in de gemeenteraad van 26 mei 2011:

De Raad van de Gemeente Alphen aan den Rijn in vergadering bijeen op 26 mei 2011 constateert dat

-       de regering voornemens is verschillende taken, waaronder de Wajong, Jeugdzorg en AWBZ, over te hevelen naar gemeenten;

-       de regering tegelijkertijd van plan is fors te korten op het budget om werkzoekenden aan de slag te helpen (het re-integratiedeel van het Participatiebudget), namelijk van 46 miljoen naar 13 miljoen; 

-       de regering voornemens is regels te stellen omtrent het armoedebeleid van gemeenten; 

-       de gemeente als lid van de VNG op dit moment in onderhandeling is met het rijk over het bestuursakkoord en dit akkoord nog niet is ondertekend.

overweegt dat:

-       de extra taken zonder bijbehorend budget niet adequaat uitgevoerd kunnen worden door de gemeenten;

-       het stellen van regels omtrent het gemeentelijk armoedebeleid een beperking van de gemeentelijke autonomie is;

spreekt uit:

-       dat een overheveling van taken richting gemeenten zonder bijbehorend budget onaanvaardbaar is;

-       dat de gemeentelijke autonomie niet beperkt mag worden zoals de regering voornemens is te doen in de context van het armoedebeleid;

verzoekt het college:

-       dit standpunt actief uit te dragen;

-       niet akkoord te gaan met overheveling van taken richting gemeenten zonder bijbehorend budget;

-       niet akkoord te gaan met de inperking van de gemeentelijke autonomie;

-       in de VNG uit te dragen om het bestuursakkoord niet te tekenen voordat in dat akkoord voldoende recht gedaan wordt aan bovengenoemde punten.

Bedankt Jo!

Ik heb ook nog een paar tips om te bezuinigen, misschien kun jij die als wethouder doorspelen?

- De TOG afschaffen (mensen die de TOG krijgen, krijgen ook vaak al PGB dus is het dubbelop)
- Het compliment (250,00) voor mantelzorgers afschaffen (deze worden ook al uitbetaald met PGB)
- Voordat een indicatie gesteld gegeven wordt, maak een persoonlijke afspraak met degene die de PGB aanvraagt i.p.v. alles telefonisch te doen. Zo kan de indictiesteller echt zien of er daar PGB nodig is.
- PGB naar inkomen en niet voor iedereen hetzelfde bedrag (kijk maar naar oud-minister Verhoeven: 3.300,- per maand!!!)

Ik denk dat met deze maatregelen ook een hoop bezuinigd kan worden en gaan mensen er niet zo erg op achteruit en kunnen ze de zorg nog zelf regelen.

Liefs,
Daan

Het verzoek voor het ondertekenen van de petitie:

Teken de petitie!!

http://redhetpgb.petities.nl/

Hallo allemaal,

Als het aan de regering ligt krijgt 90% van de mensen die nu PGB krijgt voor de verzorging van hun kind of partner, die vanaf 2014 niet meer. Natuurlijk zijn er mensen die frauderen met PGB maar laat de goede niet onder de kwaden lijden. Er moeten toch andere maatregelen genomen kunnen worden om een beter controle en uitgave van de PGB te krijgen? Het kan en mag niet zo zijn dat zoxb4n zwakke groep van onze samenleving in de kou wordt gezet! Willen jullie aub de petitie tekenen?

Groetjes,
Danielle

De volgende brief kreeg ik (maar ook de heer Gebel) binnen:

Geachte heer/mevrouw,

Via deze weg wil ik u kenbaar maken dat op 1 juni 2011 het kabinet een plan aan de ministerraad heeft voorgelegd om het persoonsgebonden budget (pgb) in de AWBZ vrijwel volledig (voor 90%) af te schaffen. Dit zou uiteindelijk tot een fikse besparing moeten lijden. Echter is maar de vraag of dit tot een daadwerkelijke besparing leidt. Voor een pgb is de financixeble vergoeding van de zorgkosten namelijk lager dan voor zorg in natura. En de keuzevrijheid voor clienten wordt een stuk minder.

De nieuwe maatregel zou er als volgt uit zien; Nieuwe instroom, tenzij gexefndiceerd voor langdurige zorg, krijgt geen pgb meer. Bestaande budgethouders lijken onder bepaalde strikte voorwaarden te worden gespaard, maar zij verliezen hun pgb.
1.. Het pgb blijft behouden voor mensen met een indicatie voor langdurig verblijf, mensen met een pgb in de vorm van een zorgzwaartepakket (zzp), mensen die anders opgenomen zouden moeten worden in een instelling. Hun budget wordt verhoogd met 5%.

2.. Bestaande budgethouders, niet gexefndiceerd voor langdurig verblijf, verliezen hun pgb, maar kunnen onder bepaalde strikte voorwaarden hun huidige zorg behouden. Dat kan als de zorg die zij inkopen beoordeeld wordt als goedkopere zorg, als innovatief en geen zorg is die mensen sowieso aan elkaar geven. Hun zorgverleners worden gecontracteerd en betaald door het zorgkantoor.

3.. Nieuwe budgethouders, die geen indicatie krijgen voor langdurig verblijf, krijgen geen pgb meer.

Dit zal naast de zware belasting op de familieleden, mantelzorgers en de clienten, ook leiden tot werkeloosheid voor de vele hulpverleners en bedrijven die momenteel binnen uw regio werken op pgb basis. Namelijk zei leveren nu zorg aan budgethouders, en kunnen deze zorg niet leveren vanuit zorg in natura omdat zelfstandigen en kleine bedrijven daar niet zomaar bij kunnen aansluiten.

Op de functie begeleiding in de AWBZ is sinds 2009 al ernstig bezuinigd.
Mensen met lichte beperkingen kunnen hier al geen gebruik meer van maken.
Zij kunnen bij hun gemeente aankloppen als zij begeleiding nodig hebben om deel te nemen aan activiteiten, zoals bijvoorbeeld de voetbaltraining of winkelen. In 2013 wordt de gehele functie begeleiding uit de AWBZ overgeheveld naar de Wmo en moet iedereen die begeleiding nodig heeft zich melden bij de eigen gemeente.
In theorie is het echter al sinds 2007 mogelijk een pgb voor begeleiding van de gemeente te krijgen. Tot op heden zijn er echter weinig voorbeelden bekend waarin dit ook daadwerkelijk gebeurt. Gemeenten net als Alphen aan den Rijn bieden wel collectieve voorzieningen aan, zoals opvang in een groep. Mensen vallen daarmee nu al terug op hun eigen netwerk met alle belasting van dien.

In het afgelopen bestuursakkoord staat nergens te lezen dat begeleiding bij de gemeente een indivuduele voorziening kan zijn, maar ook niet dat het een collectieve voorziening is. Wel staat er in dat gemeenten per 2015 kunnen gaan kijken of begeleiding een algemen voorziening kan gaan worden. Dit zou kunnen betekenen dat de indivuele aanvraag (pgb) voor begleiding onmogelijk wordt. De geruststelling dat de functie begeleiding straks met een pgb-Wmo kan worden ingekocht lijkt hiermee dan ook niet geheel op zijn plaats.

Deze gehele bezuiniging zal de maatschappij uiteindelijk dus meer geld gaan kosten doordat de noodzakelijke deskundige hulp uitblijft, en mensen met een beperking niet meer in staat worden gesteld om mee te functioneren in de huidige maatschappij!

Met vriendelijke

Marjolein Koster

Voorzitter

Autisme en ik

Beste ,
Zelden heb ik zoveel reacties gehad op een optreden in de Tweede Kamer. Veel mensen waardeerden het statement dat de SP gisteren maakte in reactie op de schofferende uitspraken van Geert Wilders. Ik ben heel blij met die steun.
Geert Wilders verweet Job Cohen in het debat dat hij Nederland xe2x80x9cdertig jaar heeft laten volstromen met zijn islamitisch stemveexe2x80x9d. Hij voegde daaraan toe dat xe2x80x9canders natuurlijk helemaal niemand meer op de Partij van de Arbeid zou stemmenxe2x80x9d. Een ongehoord schandalige opmerking.
Er zit een patroon in Wildersxe2x80x99 discriminerende uitspraken. De xe2x80x98kopvoddentaksxe2x80x99 werd in 2009 verdedigd met de opmerking: xe2x80x98de vervuiler betaaltxe2x80x99. De strijd die Wilders beweert te voeren tegen de Islam begint met de dag meer te lijken op een strijd tegen de islamitische medemens zelf. Wie een hoofddoek draagt vervuilt de samenleving; hun boek moet verboden worden, hun gebedshuis moet dicht. Moslimaxe2x80x99s in Noord-Holland wil de PVV weren uit de bus. Zelden heeft een verdediger van de xe2x80x98vrijheidxe2x80x99 zoveel gepleit voor inperking van diezelfde vrijheid.
Als je politieke koers niet langer alleen tegen ideexc3xabn is gericht maar zelfs tegen mensen, wordt een gevaarlijke grens gepasseerd. Ik kon dan ook niet anders dan een statement maken: ongeoorloofd onderscheid tussen mensen en brute discriminatie moeten bestreden worden. Dat doe ik de ene keer met harde woorden, de andere keer met een oorverdovende stilte.
Het valt mij op dat Geert Wilders steeds harder moet schreeuwen om de aandacht af te leiden van het feit dat Henk en Ingrid keihard worden gepakt. Overal leveren zij in; de zorg, het speciaal onderwijs, het openbaar vervoer, collegegeld en de sociale werkplaats. Tweederde van de plaatsen in de sociale werkplaats verdwijnt. Dat zijn zestigduizend hardwerkende Nederlanders die niet meer kunnen werken in een beschermde omgeving.
Als Wilders zich echt druk zou maken over de belangen van Henk en Ingrid dan trekt hij vandaag nog de stekker uit dit asociale kabinet. En dat geldt andersom ook voor de VVD en het CDA. Het zal mij benieuwen hoe lang de fatsoenlijke krachten in deze partijen hier nog mee door willen gaan.
Emile Roemer

Leve de fusie tussen Alphen, Boskoop en Rijnwoude.
En zing maar met ons mee.

Herman Van Veen: opzij, opzij, opzij songtekst
Opzij, opzij, opzij,
maak plaats, maak plaats, maak plaats,
Ik heb ongelofelijke haast.
Opzij, opzij, opzij,
want ik ben haast te laat,
Ik heb maar een paar minuten tijd.

Ik moet rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en
weer doorgaan.
Ik kan nu niet blijven, ik kan nu niet langer blijven
staan.

Een andere keer misschien
dan blijf ik wel staan
en kan dan misschien als het echt moet,
wat over koetjes, kindren en de mannen praten,
nou dag tot ziens, adieu het gaat je goed.

Ik moet rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en
weer doorgaan.
Ik kan nu niet blijven, ik kan nu niet langer blijven
staan.

Opzij, opzij, opzij,
maak plaats, maak plaats, maak plaats,
Ik heb ongelofelijke haast.
Opzij, opzij, opzij,
want ik ben haast te laat,
Ik heb maar een paar minuten tijd.

Ik moet rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en
weer doorgaan.
Ik kan nu niet blijven, ik kan nu niet langer blijven
staan.

Een andere keer misschien
dan blijf ik wel staan
en kunnen dan misschien als het echt moet,
wat over koetjes, kindren en de mannen praten,
nou dag tot ziens, adieu het gaat je goed.

Ik moet rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en
weer doorgaan.
Ik kan nu niet blijven, ik kan nu niet langer blijven
staan.

Opzij, opzij, opzij,
maak plaats, maak plaats, maak plaats,
Ik heb ongelofelijke haast.
Opzij, opzij, opzij,
want ik ben haast te laat,
Ik heb maar een paar minuten tijd.

Ik moet rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en
weer doorgaan.
Ik kan nu niet blijven, ik kan nu niet langer blijven
staan.

Een andere keer misschien
dan blijf ik wel even staan
en kunnen dan misschien als het echt moet,
wat over koetjes, kindren en de mannen praten,
nou dag tot ziens, adieu het gaat je goed.